Koszty uzyskania przychodów w CIT. Ta kategoria jest szczególnie ważna dla podatnika, gdyż wpływa bezpośrednio na obniżenie dochodu do opodatkowania, a w konsekwencji wysokości podatku. Zalicza się do niej koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów [1]. Rachunek zysków i strat (RZiS) to jedno z podstawowych sprawozdań finansowych, które przedsiębiorstwa muszą sporządzać. Jest to narzędzie niezbędne do oceny wyników finansowych firmy, a także do podejmowania strategicznych decyzji biznesowych. W tym wpisie przyjrzymy się, czym jest rachunek zysków i strat, jakie są jego główne elementy i jakie korzyści przynosi jego analiza Sprawozdania finansowego za 2021 r. nie możemy już zmienić. Jak ująć tę korektę w księgach rachunkowych oraz w rachunku zysków i strat za 2022 r.? Jeśli w momencie składania korekty CIT-8 za 2021 r. sprawozdanie finansowe za ten rok było już zatwierdzone, jednostka musi wprowadzić korektę podatku dochodowego do ksiąg 2022 r. W czasie obliczania zestawień Bilans lub Rachunek Zysków i Strat z okna Raporty>Zestawienia> Bilans lub Raporty>Zestawienia>Rachunek zysków i strat może wystąpić komunikat o treści: W czasie obliczania Bilansu / RZIS wystąpiły błędy. Następnie, po wybraniu przycisku OK zostanie pokazany komunikat: Źródło: Dodatek nr 16 do Zeszytów Metodycznych Rachunkowości nr 24 (576) z dnia 20.12.2022, strona 47 - Spis treści ». Dodatkowe informacje i objaśnienia do rachunku zysków i strat obejmują w szczególności: 1) strukturę rzeczową (rodzaje działalności) i terytorialną (rynki geograficzne) przychodów netto ze sprzedaży Wynik finansowy netto w rachunku zysków i strat może być większy niż wynik brutto. W sytuacji gdy aktywa z tytuły odroczonego podatku dochodowego są wyższe od podatku bieżącego i rezerwy na odroczony podatek dochodowy, pozycja podatku dochodowego w rachunku zysków i strat może przyjąć wartość ujemną. Tym samym wynik netto . Pytanie: Jak zaprezentować w rachunku zysków i strat umorzoną część z tarczy PFR która została zaliczona do pozostałych przychodów operacyjnych i jak wpływa to na zysk do podziału? Jak wykazać umorzoną część z tarczy PFR w CIT-8? Pozostało jeszcze 90 % treściAby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp. Autor: Katarzyna TrzpiołaDoktor nauk ekonomicznych w zakresie nauk o zarządzaniu, adiunkt na Wydziale Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego, praktyk, wieloletni szkoleniowiec i dydaktyk, autorka wielu publikacji z zakresu rachunkowości finansowej podatkowej, MSSF i rachunkowości zarządczej. Współpracuje z następującymi redakcjami: Portal FK, Rachunkowości i Podatki dla praktyków, Nowe Standardy Sprawozdawczości Przychody operacyjne wiążą się bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wykazywane są one w dwóch częściach rachunku zysków i strat. Część pierwsza zawiera przychody związane z podstawową działalnością operacyjną podmiotu, czyli działalnością, dla której podmiot został stworzony, sprzedażą towarów. Natomiast druga prezentuje przychody pośrednio związane z działalnością operacyjną, tj. pozostałe przychody operacyjne, wynikające ze sprzedaży lub likwidacji środków faktu, że pozostałe przychody operacyjne wydają się nie mieć takiego znaczenia jak przychody związane z podstawową działalnością operacyjną, to ich katalog jest znacznie rozbudowany. Częstokrotnie stanowią one także ważne źródło przychodów oraz kosztów ich uzyskania. Z tego względu warto wiedzieć dokładnie, jakie zdarzenia możemy zaliczyć do kategorii pozostałych przychodów operacyjnych oraz jak je są dokładnie pozostałe przychody operacyjne?Pozostałe przychody operacyjne zostały szczegółowo uregulowane w art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z powyższym przepisem, przez pozostałe przychody operacyjne rozumie się przychody związane pośrednio z działalnością operacyjną jednostki. W szczególności możemy wyodrębnić przychody i koszty: z działalności socjalnej – przychody określa Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Powstają one z wpływów z opłat pobieranych od osób korzystających z działalności socjalnej, darowizn, odsetek od zebranych środków oraz z corocznego odpisu kosztów działalności eksploatacyjnej ustalonego kwotowo na jednego zatrudnionego;ze zbycia środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych, a także nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych, zaliczanych do inwestycji. Chodzi tu głównie o przychody uzyskane ze sprzedaży lub likwidacji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, a także skutki finansowe przeszacowania do aktualnej wartości godziwej nieruchomości, jak również wartości niematerialnych i prawnych zaliczanych do inwestycji. Dodatkowo do kosztów uzyskania przychodów możemy zaliczyć wartości w cenie nabycia sprzedanych środków, pomniejszone o odpisy amortyzacyjne i odpisy z tytułu utraty wartości;z utrzymywania nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji, w tym także z aktualizacji wartości tych inwestycji, jak również z ich przekwalifikowania odpowiednio do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli do wyceny inwestycji przyjęto cenę rynkową bądź inaczej określoną wartość godziwą;z odpisania należności i zobowiązań przedawnionych, umorzonych, nieściągalnych, z wyjątkiem należności i zobowiązań o charakterze publicznoprawnym, nieobciążających kosztów;z utworzenia i rozwiązania rezerw z wyjątkiem rezerw związanych z operacjami finansowymi. Przychody te powstają w sytuacji, gdy jednostka tworzy rezerwy na pewne lub znacznie prawdopodobne przyszłe zobowiązania i straty z transakcji gospodarczych w toku, w tym straty z tytułu udzielonych gwarancji, kaucji, poręczeń i skutków toczącego się postępowania sądowego. Zakres tych rezerw reguluje art. 35d ustawy o rachunkowości;z odpisów aktualizujących wartość aktywów i ich korekt, z wyjątkiem odpisów obciążających koszty finansowe. Odpisy aktualizujące wartość materiałów i surowców zwiększają techniczny koszt wytworzenia. Skutki z wyceny aktywów i zobowiązań finansowych, w tym odpisy z tytułu trwałej utraty wartości należy ująć w przychodach lub kosztach finansowych;z odszkodowań, kar i grzywien;z przekazania lub otrzymania nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny aktywów, w tym również środków pieniężnych na inne cele niż dopłaty do cen sprzedaży, nabycia lub wytworzenia środków trwałych, środków trwałych w budowie albo wartości niematerialnych i prawnych;związane ze zdarzeniami losowymi. Wszystkie podmioty prowadzące działalność zostały zobligowane do wykazywania kwot i charakteru poszczególnych pozycji przychodów lub kosztów o nadzwyczajnej wartości czy też występujących incydentalnie. Do zdarzeń tych zaliczyć możemy skutki:włamań, kradzieży, wypadków komunikacyjnych;wynikające z upadłości kontrahentów lub układu z nimi;związane ze zmianą metod produkcji, zawieszenia działalności podstawowej, zaniechania budowy środków katalogu określonego w art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości należy dodać również przychody operacyjne związane z utrzymywaniem i zbyciem nieruchomości oraz wartości niematerialnych i prawnych zaliczonych do inwestycji. W ich zakres wchodzą również przychody i koszty powstałe zarówno w wyniku aktualizacji tych inwestycji, jak i ich przekwalifikowania, odpowiednio środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli do ich wyceny przyjęto cenę rynkową bądź inaczej określoną wartość godziwą. Omawiany katalog został poszerzony o wskazane przychody w wyniku nowelizacji ustawy o rachunkowości – wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy o w ustawie katalog pozostałych przychodów i kosztów operacyjnych nie jest katalogiem zamkniętym. Granica pomiędzy podstawowymi przychodami z działalności operacyjnej, a przychodami pozostałymi jest bardzo płynna, dlatego też jednostka sprawozdawcza powinna w zakładowym planie kont określić szczegółowe zasady pamiętać, że o zaliczeniu zdarzeń gospodarczych do pozostałych przychodów operacyjnych decyduje prawidłowe określenie, czy zdarzenie to ma związek z działalnością operacyjną oraz ryzykiem ponoszonym przy jej prowadzeniu. W związku z tym przy kwalifikacji przychodów powinno się uwzględniać zasadę ostrożności, zgodnie z którą w wyniku finansowym powinno się przyjmować wyłącznie niewątpliwe pozostałe przychody ewidencji przychodów pozostałej działalności operacyjnej został przedstawiony w załączniku nr 1 do ustawy o rachunkowości. Jednakże z uwagi na fakt, że rodzaj oraz specyfika każdej działalności może się od siebie znacznie różnić, wielokrotnie okazuje się, że układ ten jest niewystarczający. Dzięki przyjętej polityce rachunkowości podmioty gospodarcze mają możliwość swobodnej rozbudowy układu, tak aby umożliwiał im właściwą ewidencję i późniejsze sporządzenie rachunku zysków i pozostałych przychodów operacyjnych zasadniczo prowadzona jest na kontach 760. Konta te w ciągu roku obrotowego wykazują saldo MA, które na dzień bilansowy podlega przeniesieniu na wynik finansowy. Podział pozostałych przychodów operacyjnychDo pierwszego kryterium pozostałych przychodów zaliczymy przychody ze zbycia niefinansowych aktywów trwałych. Po stronie kredytowej księgowane powinny być wszystkie przychody tego typu związane ze sprzedażą aktywów trwałych zarówno dla kontrahentów, jak i dla pracowników. Za przychody ze zbycia środków trwałych należy uznać przede wszystkim:sprzedaż środków trwałych, środków trwałych w budowie, wartości niematerialnych i prawnych, inwestycji w nieruchomości oraz inwestycji w wartości niematerialne i prawne;wniesione wkłady niepieniężne w postaci środków trwałych, środków trwałych w budowie oraz wartości niematerialnych i prawnych w zamian za nabyte udziały lub akcje;osiągnięte odzyski przy likwidacji środków kryterium stanowią przychody z tytułu dotacji, subwencji oraz dopłat. Omawiane przychody obejmują przede wszystkim:dopłaty do sprzedaży lub kosztów działalności otrzymane w ramach dotacji z budżetu centralnego lub od organów samorządu;odpisane raty dotacji, subwencji i dopłat otrzymanych na sfinansowanie budowy środków trwałych lub kosztów prac rozwojowych, dokonywane równolegle do amortyzacji tych obiektów lub kryterium są inne przychody operacyjne. Pozycja ta obejmuje wszelkie niewątpliwe przychody, które nie zostały przez jednostkę zakwalifikowane do kryteriów wymienionych powyżej. Do głównych operacji gospodarczych, które można ująć jako inne przychody podmiotu gospodarczego, zaliczymy:odpisane, umorzone lub przedawnione zobowiązania;rozwiązanie utworzonych odpisów aktualizujących na wierzytelności od dłużników, na wartość rzeczowych aktywów obrotowych;otrzymane odszkodowania, kary i grzywny; ewidencje dla kont pozostałych przychodów operacyjnych, powinniśmy zwrócić uwagę na potrzebę wyodrębnienia tytułów istotnych dla potrzeb danej jednostki. Taki podział może np. obejmować wyróżnienie na działalność inwestycyjną przedsiębiorstwa oraz działalność pozostałe przychody operacyjne stanowią przychody powiązane bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wykazywane są one w rachunku zysków i strat i obejmują wszelkie powstałe przychody związane pośrednio z podstawową działalnością jednostki, a także przychody z tytułu sprzedaży lub likwidacji środków trwałych czy też otrzymanie odszkodowań lub darowizn. W ustawie o rachunkowości (dalej: celowo użyto pojęć: sprawozdanie finansowe i roczne sprawozdanie finansowe. Ma to swoje konsekwencje dla porównywalności prezentowanych danych. Skutki te wyjaśnił departament efektywności wydatków publicznych i rachunkowości w Ministerstwie Finansów w odpowiedzi na pytania Polskiej Izby Biegłych Rewidentów. Odniósł się w niej do kilku zagadnień dotyczących roku obrotowego i zamknięcia ksiąg rachunkowych. Wszystkie je łączy wspólny mianownik – zamknięcie ksiąg zanim upłynie przyjęty przez jednostkę koniec roku obrotowego. Może to być spowodowane postawieniem jednostki w stan likwidacji, ogłoszeniem upadłości, zmianą formy prawnej, podziałem lub połączeniem spółek. Dla ułatwienia podzieliliśmy te zagadnienia na bardziej szczegółowe, prezentując je w formie pytań i odpowiedzi oraz ilustrując przykładami. Nie są to dosłowne odpowiedzi MF, lecz ich omówienie. PYTANIE 1: Czy jest dopuszczalne, aby rok obrotowy trwał krócej niż 12 miesięcy? Czy rok obrotowy przyjęty dla celów sprawozdawczości finansowej może być inny niż rok podatkowy? Odpowiedź MF: Definicja roku obrotowego (obowiązująca firmy prowadzące księgi rachunkowe) jest zawarta w art. 3 ust. 1 pkt 9 Wynika z niej, że rok obrotowy to: rok kalendarzowy, lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut lub umowa, na podstawie której utworzono daną jednostkę. Jeżeli rozpoczęła ona działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można połączyć księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe za ten okres z księgami rachunkowymi i sprawozdaniem finansowym za rok następny. Natomiast w razie zmiany roku obrotowego pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy. PYTANIE 2: Czy zamknięcie ksiąg zawsze kończy rok obrotowy i w konsekwencji sprawozdanie finansowe sporządzone zgodnie z art. 45 ust. 1 na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych należy uznać za roczne sprawozdanie finansowe, które należy poddać badaniu przez biegłego rewidenta, zatwierdzić przez organ zatwierdzający (np. zgromadzenie wspólników, walne zgromadzenie) oraz złożyć w rejestrze sądowym? Odpowiedź MF: Nie. Należy odróżnić pojęcia: sprawozdanie finansowe oraz roczne sprawozdanie finansowe. Celowo rozróżniono je w ustawie o rachunkowości. Roczne sprawozdanie finansowe to takie, które jest sporządzone na podstawie ksiąg rachunkowych za rok obrotowy (art. 12 ust. 2 pkt 1 Natomiast sprawozdanie finansowe jest sporządzane w pozostałych przypadkach, gdy zamykane są księgi rachunkowe, np. na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości (art. 12 ust. 2 pkt 6 Nie jest to roczne sprawozdanie finansowe. Zatwierdzane i badane są tylko roczne sprawozdania finansowe (chyba że inne regulacje stanowią inaczej). Z wynika bowiem, że: zatwierdzaniu podlega roczne sprawozdanie finansowe (art. 53 ust. 1 badaniu podlegają: roczne sprawozdania finansowe oraz roczne skonsolidowane sprawozdania finansowe grup kapitałowych (art. 64 Przykład Jednostka zgodnie ze swoim statutem określiła, że jej rok obrotowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Z 1 lipca 2020 r. została postawiona w stan likwidacji, a zatem zamknęła księgi rachunkowe na 30 czerwca 2020 r. Zamknięcie ksiąg rachunkowych nie jest jednak równoznaczne z końcem roku obrotowego, a sprawozdanie finansowe sporządzone na 30 czerwca 2020 r. nie jest sprawozdaniem rocznym. PYTANIE 3: Z jakim okresem należy porównywać poszczególne elementy sprawozdania finansowego: bilans, rachunek zysków i strat, zestawienie zmian w kapitale (funduszu) własnym, rachunek przepływów pieniężnych? Czy z analogicznym okresem roku ubiegłego, czy z wynikiem za cały miniony rok obrotowy? Odpowiedź MF: Obowiązek prezentacji danych porównawczych w sprawozdaniu finansowym wynika z następujących przepisów z art. 46 ust. 1 – dla bilansu, z art. 47 ust. 1 – dla rachunku zysków i strat, z art. 48a ust. 1 – dla zestawienia zmian w kapitale (funduszu) własnym, oraz z art. 48b ust. 1 – dla rachunku przepływów pieniężnych. W bilansie (art. 46 ust. 1 wykazuje się stany aktywów i pasywów na dzień kończący bieżący i poprzedni rok obrotowy. Jeżeli natomiast bilans jest sporządzany na inny dzień niż kończący rok obrotowy, to stany aktywów i pasywów wykazuje się na ten dzień oraz na dzień kończący rok obrotowy bezpośrednio poprzedzający ten dzień bilansowy (art. 46 ust. 1a Przykład Jednostka zgodnie ze swoim statutem określiła, że jej rok obrotowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Z 1 lipca 2020 r. została postawiona w stan likwidacji. Sprawozdanie finansowe sporządzono na 30 czerwca 2020 r. W takiej sytuacji w sprawozdaniu powinny być wykazane stany aktywów i pasywów na 30 czerwca 2020 r. oraz na 31 grudnia 2019 r. (przy założeniu, że rok obrotowy jest równy kalendarzowemu). W rachunku zysków i strat (art. 47 ust. 1 wykazuje się oddzielnie przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący i poprzedni obrotowy. Jeżeli rachunek zysków i strat jest sporządzany za inny okres sprawozdawczy niż rok obrotowy, to wykazuje się oddzielnie przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za bieżący okres sprawozdawczy oraz za analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego (art. 47 ust. 2 Przykład Jednostka zgodnie ze swoim statutem określiła, że jej rok obrotowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym. Z 1 lipca 2020 r. została postawiona w stan likwidacji. Sprawozdanie finansowe sporządzono na 30 czerwca 2020 r. W takiej sytuacji w rachunku zysków i strat powinny być wykazane przychody, koszty, zyski i straty oraz obowiązkowe obciążenia wyniku finansowego za okres od 1 stycznia 2020 r. do 30 czerwca 2020 r. oraz od 1 stycznia 2019 r. do 30 czerwca 2019 r. Analogicznie jest z zestawieniem zmian w kapitale (funduszu) własnym (art. 48a ust. 1 oraz z rachunkiem przepływów pieniężnych (art. 48b ust. 1 Zasadniczo obejmują one informacje i dane za bieżący oraz poprzedni rok obrotowy. Jeżeli jednak są one sporządzane za inny okres sprawozdawczy, to: w zestawieniu zmian w kapitale (funduszu) własnym wykazuje się zmiany poszczególnych pozycji kapitału (funduszu) własnego za bieżący okres sprawozdawczy i poprzedni rok obrotowy (art. 48a ust. 2 rachunek przepływów pieniężnych sporządza się za bieżący okres sprawozdawczy i analogiczny okres sprawozdawczy poprzedniego roku obrotowego (art. 48b ust. 2 PYTANIE 4: Z jakim okresem należy porównywać poszczególne elementy sprawozdania finansowego przy zmianie formy prawnej? Czy w sprawozdaniu sporządzonym po zmianie formy prawnej należy wykazać dane porównawcze spółki sprzed przekształcenia, czy mimo wynikającej z kodeksu spółek handlowych zasady kontynuacji, należy traktować jednostkę po zmianie formy prawnej jak nowy podmiot? Odpowiedź MF: Krajowy Standard Rachunkowości nr 7 „Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dniu bilansowym – ujęcie i prezentacja” (KSR nr 7) pkt wskazuje, że zmiana formy prawnej nie zakłóca porównywalności danych. Przykład Spółka jawna ma rok obrotowy kończący się 31 grudnia. 1 lipca 2020 r. została przekształcona w spółkę z o takim samym roku obrotowym. W sprawozdaniu finansowym za rok kończący się 31 grudnia 2020 r. spółka z powinna wykazać w rachunku zysków i strat dane za cały rok obrotowy (tj. od 1 stycznia do 31 grudnia 2020 r.) z danymi porównawczymi za poprzedni rok obrotowy (od 1 stycznia do 31 grudnia 2019 r.), a w bilansie dane na 31 grudnia 2020 r. i dane porównawcze na 31 grudnia 2019 r. PYTANIE 5: Jak wyceniać aktywa i pasywa w przypadku łączenia i przejmowania jednostek? Odpowiedź MF: Podczas łączenia i przejmowania jednostek wycena aktywów i pasywów na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych ma inny charakter niż wycena na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych w takich przypadkach, jak: zakończenie działalności jednostki, zakończenie likwidacji lub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie, na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości. Zatem, jeżeli w wyniku podziału lub połączenia powstaje nowa jednostka, to na dzień poprzedzający dzień wpisu do rejestru połączenia lub podziału należy sporządzić sprawozdanie finansowe przy założeniu kontynuacji działalności (art. 12 ust. 2 pkt 5 ). W tym wypadku do wyceny aktywów i pasywów nie ma zastosowania art. 29 który mówi o wycenie aktywów po możliwych do uzyskania cenach sprzedaży netto. Na koniec MF przypomniało, że odpowiedzialność za wykonywanie obowiązków w zakresie rachunkowości ponosi kierownik jednostki (art. 4 ust. 5 Dlatego do niego należy decyzja w konkretnej sytuacji o sposobie wyceny aktywów i pasywów. Musi on przy tym kierować się nadrzędnymi zasadami rachunkowości, w tym rzetelnego i jasnego obrazu oraz przewagi treści nad formą (art. 4 ust. 1, 1a i 2 Kiedy o zmianie roku zawiadomić urząd skarbowy Nie trzeba informować urzędu skarbowego o wydłużeniu roku podatkowego. Należy natomiast powiadomić o wyborze roku podatkowego innego niż kalendarzowy, z tym że dopiero w zeznaniu CIT-8. Informowaliśmy o tym w artykule „Nie zawsze trzeba zawiadomić urząd skarbowy” (DGP nr 17/2020), powołując się na odpowiedź Ministerstwa Finansów na pytania DGP. Zasadniczo (art. 8 ust. 1 ustawy o CIT) rokiem podatkowym spółki jest rok kalendarzowy, chyba że co innego wynika ze statutu lub umowy spółki. Wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych 12 miesięcy kalendarzowych. Jeżeli spółka rozpoczęła działalność: • w pierwszej połowie roku, to jej pierwszy rok podatkowy trwa od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego albo do ostatniego dnia wybranego roku podatkowego, nie dłużej jednak niż 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych (art. 8 ust. 2 ustawy o CIT), • w drugiej połowie roku i wybrała rok podatkowy pokrywający się z rokiem kalendarzowym, to jej pierwszy rok podatkowy może trwać od dnia rozpoczęcia działalności do końca roku kalendarzowego następującego po roku, w którym rozpoczęła działalność (art. 8 ust. 2a ustawy o CIT). Jeśli spółka rozpoczęła np. działalność w drugiej połowie 2019 r., to jej pierwszy rok podatkowy może zakończyć się 31 grudnia 2020 r. W prezentowanej w artykule odpowiedzi MF wyjaśniło, że w razie wydłużenia roku podatkowego na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy o CIT nie trzeba informować urzędu skarbowego o wyborze roku podatkowego. Obowiązek ten dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy podatnik wybrał rok podatkowy inny niż kalendarzowy (takie przypadki przewidziano w art. 8 ust. 4 i 5 ustawy o CIT). To oznacza – wyjaśnił resort – że art. 8 ust. 4 i 5 ustawy o CIT dotyczy tylko tych podatników, którzy wybrali rok podatkowy niepokrywający się z rokiem kalendarzowym. Nie dotyczy natomiast podatników, którzy nie odstąpili od ustawowej zasady, że rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, a jedynie skorzystali z uprawnienia przewidzianego w art. 8 ust. 2a ustawy o CIT (czyli wydłużenia roku podatkowego do końca roku kalendarzowego następującego po roku rozpoczęcia działalności). Od 2019 r. zmieniły się natomiast przepisy o zawiadamianiu urzędu skarbowego o zmianie roku podatkowego. Zasadniczo, jeśli spółka zmienia rok podatkowy na niepokrywający się z kalendarzowym, to musi o tym zawiadomić, z tym że dopiero w zeznaniu rocznym CIT-8 za rok podatkowy poprzedzający pierwszy po zmianie rok podatkowy (art. 8 ust. 4 ustawy o CIT). • ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości ( z 2019 r. poz. 351; z 2020 r. poz. 568) • ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych ( z 2019 r. poz. 865; z 2020 r. poz. 1262) Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL Kup licencję

cit 8 a rachunek zysków i strat